– 34 Ogólnopolski Zlot Pamięci Narodowej - Kwiecień 2010 - 13 Pułk Przeciwlotniczy Elbląg

W sobotę 24 kwietnia 2010r. po raz 34 w Nadbrzeżu odbył się Ogólnopolski Zlot Pamięci Narodowej. Zanim uczestnicy zlotu dotarli do Nadbrzeża pokonali sześć tras: pieszych, rowerowych i autokarowych, wytyczonych przez działaczy elbląskiego oddziału PTTK. Organizatorem zlotu był Zarząd Oddziału PTTK Ziemi Elbląskiej, oraz Klub Turystów Pieszych „DELTA" PTTK w Elblągu.

Zasadniczym celem zlotu było przybliżenie młodzieży wydarzeń, które miały miejsce w Nadbrzeżu w latach 1942 - 45. Spotkania przed pomnikiem oddają hołd dla tych, którzy w latach wojny stali się ofiarami zbrodniczego systemy hitlerowskiego. Okolice Wysoczyzny Elbląskiej, Zalewu Wiślanego widziały dużo nieszczęść i ludzkich łez.

Jak co roku w organizację i w przebieg zlotu włączyli się żołnierze 13 Elbląskiego Pułku Przeciwlotniczego, zabezpieczając mszę polową, nagłośnienie oraz wystawiając posterunek honorowy przed pomniku ofiar obozu koncentracyjnego STUTTHOF w Nadbrzeżu.

Skład posterunku honorowego: dowódca - mł. chor. sztab. Jacek SZCZEPANOWSKI, wartownicy – kpr. Michał ZIELIŃSKI, szer. Kamil NEY, szer. Mariusz TOMASIK oraz szer. Kamil GĄSKA.

O godz. 12. 00 odprawiona została przy Pomniku uroczysta msza polowa, którą celebrował ksiądz kapelan kpt. Stanisław GARBACIK. Po uroczystej mszy polowej minutą ciszy uczczono pamięć ofiar, a następnie przypomniano tragiczną historię obozu w Nadbrzeżu „HOPEHILL” (filia obozu Stutthof).

Zlot zakończył się złożeniem pod pomnikiem zniczy i wiązanek kwiatów przez młodzież szkolną, przedstawicieli oficjalnych delegacji, weteranów walk wyzwoleńczych, żołnierzy, przedstawicieli zlotu oraz władze gminy Tolkmicko.

Wiązankę kwiatów złożyła również delegacja żołnierzy 13 pplot w składzie:

ppłk Krzysztof MONKIEWICZ, sierż. Ryszard SUSZLIK, kpr. Kornelia FERĘC.

Z HISTORII OBOZU W NADBRZEŻU:

Po drugiej stronie Zalewu Wiślanego, na Mierzei Wiślanej w latach 1939-1945 funkcjonował obóz śmierci.

Z chwilą agresji hitlerowskiej na Polskę, na terenie Wolnego Miasta Gdańska rozpoczęły się masowe aresztowania Polaków. Już pierwszego dnia wojny zatrzymano około 1500 osób. Ofiarami aresztowań byli przede wszystkim Polacy aktywni w życiu społecznym i gospodarczym, działacze i członkowie polskich organizacji. Spośród aresztowanych wybrano grupę ok. 150 osób i już 2-go września 1939 r. odwieziono do Stutthofu. Z tą chwilą rozpoczęła się wieloletnia tragiczna historia tego obozu.

W ciągu ponad 5 lat istnienia Stutthof rozrósł się z niewielkiego obozu obejmującego 12 ha powierzchni i mieszczącego jednorazowo ok. 3 500 więźniów (1940 r.) do 120 ha i 57 000 więźniów (1944 r.). Posiadał łącznie 39 podobozów, od Szczecina do Królewca, od Torunia po Gdańsk i Elbląg.

Jednym z takich podobozów było właśnie Nadbrzeże (HOPEHILL). Były tu czynne dwie cegielnie gdzie pracowali więźniowie przysłani z macierzystego obozu. Początkowo było tu 150 więźniów, z czasem więźniów przybywało. Warunki w jakich przebywali i pracowali więźniowie były bardzo ciężkie. Ciężka praca wyczerpywała a szykany i bicie, zbierały obfite żniwo wśród więźniów.

Gdy zbliżał się front, 22 stycznia 1945 r. Zlikwidowano obóz w Nadbrzeżu, więźniów samochodami wywieziono do Stutthofu, a tam wszyscy wzięli udział w "marszu śmierci". Stutthof był miejscem osadzenia 110 000 osób: mężczyzn, kobiet i dzieci, obywateli 25 krajów, 25 narodowości.

W wyniku eksterminacyjnych warunków bytu, jak również rozstrzeliwania, wieszania, mordowania w komorze gazowej za pomocą gazu cyklon B, uśmiercania dosercowymi zastrzykami z fenolu, bicia i katowania oraz podczas ewakuacji pieszej i morskiej męczeńską śmierć poniosło 65 000 ludzi.

Stutthof wyzwoliły 9 maja 1945 r. oddziały wojsk radzieckich 48 Armii 111 Frontu Białoruskiego.

Zapraszamy do FOTOGALERII.